CAESTERT.NET

De website voor onder- en bovengrondse berglopers

Mijn Blog

Mijn blog is een feit. Hier zullen gedachten, ideeën, anekdotes, onzin en meer worden gepubliceerd. 
Op de meeste foto’s kan worden geklikt om een grotere weergave te krijgen.

placeholder image
placeholder image

vrijdag 02 juli 2021

Het Dielis Rapport

Tijdens zoekwerk naar een passage in de “dikke van Schaïk” viel mijn oog op een andere passage over de muntenvondsten in de St. Pietersberg. Deze vondsten, zijn m.i. misschien wel de belangrijkste archeologische vondsten ooit in de St. Pietersberg gedaan. Helaas blijft het in “de dikke” bij een korte vermelding. Voor de rest is er nauwelijks iets te vinden over deze vondsten. Later herinnerde ik me dat het Dielis Rapport, dat in 1956 verscheen, een uitgebreide beschrijving van deze vondsten doet. 

Dit rapport is geschreven door Jan Dielis in opdracht van de ENCI en beschrijft het toen nog af te graven gedeelte van Slavante en het Zuidelijk gangenstelsel. Officieel is het nooit openbaar gepubliceerd en er bestaan alleen fotokopieën van het origineel van. Gezien de jaren en de toenmalige techniek is elke kopie even slecht leesbaar en is het vaak een kopie van een kopie, van een kopie enz. Wat de leesbaarheid niet ten goede komt.

Toen ik het rapport nog eens doorlas verbaasde ik me over de enorme schat aan informatie over de verdwenen gangenstelsels Slavante en het Zuidelijk Gangenstelsel. In feite is dit de enige goede beschrijving van deze gangenstelsels. Behalve een beschrijving heeft Dielis minutieus alle opschriften en tekeningen nagetekend. Dit rapport bevat heel veel tekeningen die opschriften, tekeningen en andere bijzonderheden weergeven.

Aangezien Dielis zijn afbeeldingen her en der daar geplaatst heeft waar plaats was is het een verhaal geworden waar je oneindig door moet bladeren om de in de tekst vermelde afbeelding terug te vinden. De logica van deze werkwijze is ver te zoeken maar aangezien het hele rapport op een ouderwetse typemachine tot stand is gekomen, min of meer begrijpelijk.

Tijdens het lezen kwam bij mij de gedachte op om de, soms moeilijk leesbare, teksten en afbeeldingen digitaal te verbeteren. Welnu, inmiddels ben ik bijna klaar hiermee en heb ik een prima leesbaar rapport en ik realiseerde me dat ik een bestand had dat misschien ook interessant is voor anderen.

Mijn bedoeling is deze gemoderniseerde versie in omloop te brengen en heb het plan opgevat om er twee delen van te maken. Deel 1: het tekst gedeelte en Deel 2: het illustratie gedeelte. Zo kunnen de afbeeldingen naast de tekst worden gehouden wat de leesbaarheid zeker ten goede komt.

Maar eer ik dit publiceer wil ik eerst onderzoeken of er interesse is in deze twee delen. Om de kosten zo laag mogelijk te houden zodat de publicatie voor iedereen bereikbaar is zullen het twee eenvoudige boekjes worden. Ik schat dat beide delen ergens in totaal tussen de vijf en tien euro zullen gaan kosten.

Mocht u interesse hebben in deze beide delen, kunt u zich zonder verplichting aanmelden via het contactformulier elders op deze website. U wordt dan op de hoogte gehouden van de voortgang, kosten, en verschijningsdatum. Ik stuur u dan later een definitief bestelformulier waarna u alsnog kunt beslissen om tot aanschaf over te gaan.

Lees meer
placeholder image

woensdag 23 juni 2021

Plattegrond

Deze week kwam de voltooing van de plattegrond in de Zonneberg in het nieuws. Negen jaar van schaven, schuren en tekenen ging er aan vooraf maar nu is hij dan eindelijk klaar en kan hij in al zijn glorie aanschouwd worden. Hulde aan de makers ervan.

Als oorspronkelijke locatie was een zijgang van de Bloemenweg gekozen. Ik, als toenmalige SOK-voorzitter, heb tijdens een overleg met de initiatiefnemer, Wilfred Schoenmakers, ervoor gepleit om een andere locatie te kiezen en heb enkele suggesties gedaan. Het belangrijkste argument om een andere locatie te kiezen was dat het hier om een van de oudste gedeelten van de berg ging en het schoonmaken en gladschuren van een eeuwen oude wand wel heel erg ingrijpend was. Aangezien het een relatief smalle gang was zou men moeilijk afstand kunnen nemen om het geheel te aanschouwen was ook nog een argument mijnerzijds. De tegenover liggende wand was bedekt met een fijne laag eeuwen oud stof, als op deze plek lang en vaak zou worden stilgestaan zou men tegen deze wand gaan leunen waardoor deze wand binnen de kortste tijd van haar patina zou zijn ontdaan.

Gelukkig heeft men deze adviezen ter harte genomen en heeft men voor de huidige locatie in een van de jongste gangen, gekozen. Mijns inziens komt de plattegrond op haar nieuwe locatie beter tot haar recht!

Dat ik heb geholpen om een eeuwen oude gang in haar oorspronkelijke staat te laten en de plattegrond door mijn suggesties nu op een veel betere plaats is aangebracht dan de bedoeling was en waardoor hij veel beter tot zijn rechtkomt is best een reden om trots op te zijn.

Lees meer
placeholder image

maandag 24 mei 2021

Discussies

Jacques is al sinds begin jaren ’90 mijn vaste bergmaat maar dat betekent natuurlijk niet dat andere berglopers worden uitgesloten. Een van de mensen die regelmatig met mij, of met Jacques en mij op pad gaan is John. Door de jaren heen heeft zich tot een vriendschap ontwikkeld. john is een wandelende encyclopedie als het op het Kaptitel van Servaas of de groeven op Oostelijke Maashellingen aankomt.

Inmiddels ben ik ook de huisfotograaf van zijn publicaties en heb ik de groeve die hij beheert tot in detail vastgelegd.

De bijgaande foto is gemaakt tijdens één van onze tochten. John had een foto nodig van een ingekraste voorstelling. Terwijl ik het object aan het uitlichten en het fotograferen was, zochten Jacques die ditmaal niet veel te doen had, en John een plekje achter mij op om een en ander te bediscussiëren. Ondanks dat ik geconcentreerd bezig was volgende ik nauwgezet de discussie en genoot ik ervan. Dat is voor mij berglopen: met een stel goede bekenden iets bediscussiëren en onze gedachten de vrije loop laten gaan. Hier geniet ik van. Natuurlijk zijn we het niet altijd met elkaar eens maar dat is nu juist het zout in de soep….. zodoende ben ik ik al vaak tot nieuwe inzichten gekomen. 

foto: John en Jacques hebben het zich gemakkelijk gemaakt en discussieren er duchtig op los.

Lees meer
placeholder image

zaterdag 1 mei  2021

Een onleesbaar opschrift

Tijdens onze inventarisatie van telramen en blokbrekers markeringen on de Zonneberg komen we ook wel eens andere interessante zaken tegen. De zogenaamde bijvangsten. Niet zo heel erg ver van de bekende kapel kwamen we hoog op de wand deze tekst tegen. Opvallend want er staan in dit gebied niet veel “hoge” opschriften, laat staan een tekst. Omdat het hoog op de wand staat is het moeilijk leesbaar. Ook het fotograferen ervan was niet eenvoudig, maar het is tóch gelukt. Wisten we nu maar wat er staat geschreven.
misschien dat een van jullie dit kan ontcijferen…… ergens in het midden staat “…….dan mot bald……” tenminste: dat denk ik. Iemand die zich eraan wil wagen: er is een hoge resolutie foto beschikbaar.

placeholder image

woensdag 28 april  2021

De put

Het gebied rond de zogenaamde put in de Aardappelenberg is, en was, een geliefde plek om te pauzeren of samen te komen. Het muurtje van de, naast de put liggende, voormalige mestbak is een prima plaats om te zitten. Ook wij zitten daar wel eens. Maar ik hield altijd een oog op mijn medebezoekers want de put is een erg gevaarlijke situatie. Een open niet afgeschermd gat, met een indrukwekkende diepte, in de grond! 

Tijdens een van onze foto-sessies zaten Jacques en ik daar te pauzeren toen enkele berglopers aangetrokken door ons licht de hoek om kwamen en er één bijna recht de put in liep was voor mij de maat vol. Er moest iets gebeuren! dit was te gevaarlijk en gezien de toenemende drukte was het m.i. een kwestie van tijd eer er echt iets ernstigs gebeurde, en dan waren de rapen gaar. Tijd voor actie dus. Na met een paar serieuze mede berglopers gesproken te hebben kwam er een idee en plan. We gingen er een muurtje mogen metselen. Hoog genoeg om een waarschuwing te zijn maar laag genoeg om nog in de put te kunnen kijken.

Al snel werden er in Sibbe een paar mergelblokken geregeld (het muurtje moest natuurlijk wél passen in de omgeving) een andere bergloper kon niet alleen goed metselen maar doneerde ook het cement. Iemand anders zorgde voor koffie en een broodje, en enkele vrijwilligers van het Belgische Natuurpunt hielpen met slepen van het materiaal en leverden hand- en span-diensten. Al bij al een bont gezelschap van berglopers die meehielpen. Achteraf waren er enkele berglopers teleurgesteld dat ze niets wisten van deze activiteit en dus niet hun steentje konden bijdragen. Een bergloper had nog een roestvrijstalen leuning weten te regelen en die zou later nog worden geplaatst. Tot die tijd werd het gat afgedekt met een rooster.

Het metselen van het muurtje ging gestaag en was snel gerealiseerd. En we waren trots op het resultaat en blij dat de groeve nu een stukje veiliger was. we waren op een zaterdagochtend begonnen en we waren al voor de middag klaar met het werk.

Lang heeft het muurtje niet bestaan want een paar andere berglopers, of zij die menen dat te zijn, vonden dat deze bemoeienissen niet thuis hoorden in “hun” groeve en vernielden alles zodat we terug bij “af” waren. Een teleurstellende situatie en de zinloosheid ervan is duidelijk. Sindsdien is de gevaarlijke situatie ongewijzigd. Nu worden steeds meer groeven afgesloten wegens het gevaar dat ze vormen.

Ondanks dat het muurtje nog geen dag heeft bestaan ben ik er trots op dat ik het in ieder geval geprobeerd heb en het mij lukte om in zeer korte tijd een aantal enthousiastelingen en materiaal bij elkaar kon krijgen om dit te realiseren. Maar de slopers van de muur zullen er op hun manier ook wel trots op zijn dat ze een veilige situatie in de Aardappelenberg hebben weten te voorkomen……… Chapeau.

L1010544%20kopiërenL1010536%20kopiërenL1010543%20kopiërenL1010535%20kopiërenL1010538%20kopiëren
Lees meer
placeholder image

maandag 26 april 2021

Een hapje en een drankje

Aangezien wij, in de regel lange tijd, ondergronds verblijven nemen we iets te eten en te drinken mee om in een pauze de inwendige mens te versterken. Dit begon met het bekende blikje knakworst op de de Petromax en een blikje cola. De worstjes werd dan vaak overgoten met mijn beruchte mosterd waar zich bijna niemand aan waagde. Maar vaak gingen we zonder Petromax op pad of wilden we wel eens iets anders dan de gebruikelijke knakworst.

En dus kwam bij ons het gebruik, dat iedereen iets meenam om te delen, in zwang. Jacques, mijn vaste bergmaat had een zwak voor pinda's in de dop en ikzelf nam vaak eigen gemaakte gehaktballetjes mee. Samen met iets te drinken smaakte dat prima.

Mijn bergmaat Johan was echter niet op de hoogte van dit gebruik dus als wij met hem op pad gingen had hij nooit iets bij zich. dat was geen ramp want wij hadden altijd meer dan genoeg om te delen bij ons. En aangezien hij tijdens de meeste van onze Belgische groeventochten altijd onze gastheer was, vonden wij dat hem "vrijhouden" het minste was dat we terug konden doen. Johan, bescheiden als hij is, voelde zich toch schijnbaar bezwaard en besloot op een goede dag dat hij toch ook maar eens iets moest doen.

Tijdens een tocht door de Grote Berg van Zussen viel het Jacques en mij op dat Johan een bruin tasje bij zich had. Aangezien het niet echt een bergloperstasje was, was onze nieuwsgierigheid gewekt maar Johan bleef vaag dus langzaamaan verdween onze interesse in het tasje en concentreerde wij ons op datgene waar we voor gekomen waren, de groeve. Toen het tijd werd om te pauzeren en we een geschikt plekje hadden gevonden zei Johan ineens "zo mannen, nu heb ik eens iets lekkers meegenomen" en toverde enkele attributen te voorschijn en ging in de weer. Niet alleen was onze verbazing groot, maar natuurlijk ook onze nieuwsgierigheid!

Toen de gasbrander te voorschijn kwam begon het te dagen. Jacques is een liefhebber van crème brûlée en Johan had crème brûlée meegenomen! Natuurlijk gaat er niets boven verse crème brûlée dus deze werd ter plekke bereid. De verrassing was groot en de crème brûlée was overheerlijk. Waarschijnlijk de beste die ik ooit gehad heb want wees eerlijk: wie kan zeggen dat hij vers bereide crème brûlée in een groeve heeft gegeten?

Lees meer
placeholder image

Donderdag 22 april 2021

Tableau de la troupe

Een foto met tijdontspanner gemaakt laat 1979 in de Apostelgroeve. Van links naar rechts: ondergetekende, mijn broertje Howard, Jan Dauphin† en op de achterste rij Jo Queis†. Jan had ik enkele jaren ervoor in het legendarische berglopers café De Grot leren kennen. Sindsdien gingen we vaak samen op pad. Ontelbare tochten hebben wij ondernomen. 

Een enkele keer ging mijn broertje mee. Hij was geen bergloper en ging wel eens voor de gezeligheid mee. Jo, of Joke zoals wij hem noemden, wilde eigenlijk Barretta worden genoemd. Barretta was een Amerikaanse detective serie en schijnbaar had iemand hem verteld dat hij leek op de hoofdpersoon. Jo was niet echt een bergloper maar dat maakte hij goed met zijn humor. Hij ging regelmatig mee en was de vrolijke noot in ons gezelschap. Helaas is Jo ons enkele jaren geleden door een tragisch verkeersongeval ontvallen.

Jan en ik waren vaak op pad. In een tijd dat internet nog niet bestond en er niet of nauwelijks plattegronden van de groeven waren moesten we veel zelf uitzoeken. En dat deden we dan ook. Dat heeft me gevormd tot wat ik ben: nooit zomaar iets aannemen en altijd zélf op onderzoek uitgaan. Helaas is Jan, die ik toch een beetje als mijn mentor zie, ook  niet meer meer onder ons maar in mijn gedachten leeft hij voort.

Toen deze foto werdt gemaakt waren we in de Apostelgroeve actief. Aangezien de groeve vlak naast de Fallenberg lag en haar gangen die het dichtsbij de Fallenberg lagen allemaal volgestort waren met mergelpuin kwamen Jan en ik op het idee dat er wel eens een verbinding tussen de beide gangenstelsels kon zijn. We hebben gezocht en gegraven om de verbinding te vinden. Uiteindelijk hebben we natuurlijk niets gevonden en kwamen we tot de conclusie dat er nooit een verbinding is geweest. De latere generaties zullen hierover misschien lachen maar in die tijd had je nauwelijks contact met het handje vol andere berglopers, er was geen internet om iets op te zoeken (dus ook geen fora) en plattegronden waren er niet of werden angsvallig geheim gehouden. Wat dat betreft hebben de jongere generaties berglopers het een stuk eenvoudiger want met één druk op de knop weet je hoe iets zit. Maar of dat beter is?

Lees meer
Kasteel%20Caestert_0009

Dinsdag 20 april 2021

Nieuwe website gelanceerd

Na een lange besluiteloosheid wat te doen met caestert.net heb ik besloten er voor te gaan en een nieuwe webstite te lanceren. Nog niet alles werkt/is ingevuld zoals het moet. Maar dat komt nog wel.